خرید بک لینک
نبرد تازهای در راه استسی و ششمین جشنواره فیلم فجر نیز همچون دورههای قبل، با حاشیههای پررنگتر از متن آغاز شد. جشنوارهای که پر از اتفاقات تکراری است اما پر تکرارترین حادثه آن، تغییر هر ساله در نحوه برگزاری جشنواره است. تغییراتی که نه مطابق با علم و منطق بلکه همراه با سلیقه دبیر جشنواره فجر به وقوع میپیوندند. مشکلی که ناشی از عدم هويتمندی و فقدان راهبرد و چشمانداز رخ میدهد. اما شگفتانگیزترین اتفاق در این دوره از جشنواره فیلم فجر، دور بودن ساختار و عناصر اجرایی آن با مولفههای یک جشنواره سینمایی استاندارد است. به طور مثال، با کدام منطق و عقلانیتی ممکن است که فیلمهای سینمایی، انیمیشن، مستند و کوتاه در یک بخش رقابت کنند؟! با چه ملاکهایی میتوان این آثار نامتجانس را در کنار هم هدف قضاوت و داوری قرار داد؟مسئلهای که درباره بزرگداشتهای این جشنواره نیز صادق است. برای کارگردانی مراسم بزرگداشت برگزار شد که سال هاست هیچ فعالیت مهمی در زمینه سینما نداشته است. او در حالی از سوی جشنواره امسال بزرگ داشته شد که در یکی از آخرین فیلمهای خودش به تحریف آشکار بخشی از تاریخ انقلاب پرداخته بود. نتیجه هم این شد که همین آقای کارگردان مراسم افتتاحیه جشنواره فجر امسال را به حاشیه برد. حاشیههایی که حتی انتقاد خبرگزاری وابسته به وزارت ارشاد را نیز برانگیخت! اما جشنواره فیلم فجر در سی و ششمین

برچسب: نویسنده: رها رضاپور تاريخ: شنبه 21 بهمن 1396 ساعت: 1:53

گافهایی که «بمب» پیمان معادی را خنثی کردندسرگردانی در روایت، احساسات گرایی غلیظ، نشانه نگاری افراطی دهه 60 و تناقض در محکومیت جنگ، «بمب» پیمان معادی را خنثی کردهاند.این فیلم همان طور که در پسوند عنوانش آمده، قصد ترسیم یک عاشقانه در دوران جنگ و زیر بمباران را داشته. اتکای اصلی درام فیلم نیز بر فضاسازی شدید احساسی است. اینکه یک نوجوان در کشاکش ترسناک پناهگاه و خیل بارش بمب ها بر شهر، وارد یک تجربه عاطفی و عاشقانه می شود، ایده جدیدی است. اما این ارتباط در سطح احساس گرایی افراطی یا سانتیمانتالیسم باقی می ماند. در تقارن با این عشق هم سرمای رابطه ایرج و همسرش وجود دارد. این رابطه هم ابتر می ماند و نه آغاز سردش قانع کننده است و دقیقا معلوم نیست که چرا زن و شهر به چنین وضع رسیده اند و نه گرمای واپسینش.فیلم «بمب» تلاش بسیار زیادی در نمایش نشانه های دهه 60 دارد، اما این تلاش، بسیار گلدرشت است و از فضای درام بیرون می زند. گویی فیلمساز از قطار کردن این همه شمایل و نشانه از آن دوران فقط خواسته توانمندی خود در این زمینه را به رخ بکشد. این درحالی است که این فیلم از بسیاری مسائل و حقایق مهم اجتماعی و مردمی آن مقطع از تاریخ کشورمان، ازجمله شوق زیاد بسیاری از نوجوانان برای حضور در جنگ، کمک های مردم به جبهه، بازگشت اسرا، جانبازان یا تشییع شهدا و ... باز مانده است. شخصیت پردازی و شکل و قیافه پسر بچه

برچسب: نویسنده: رها رضاپور تاريخ: شنبه 21 بهمن 1396 ساعت: 1:53

صفحه بندی